Archive for Maj, 2014

Dzieje irlandii

W XIII wieku pojawiły się w Irlandii w coraz liczniejszych odpisach manuskrypty anonimowego dzieła pt. Agallamach na Seanorach (Wspomnienia Starców) — zbiór legend z zamierzchłej przeszłości kraju. Jest tu między innymi opowieść o dziewięciu olbrzymich wojownikach i ich wodzu imieniem Caoilte, którzy w cudowny sposób żyli przez kilka stuleci, aż wreszcie napotkali św. Patry-k;i w czasie jednej z jego misyjnych podróży po wyspie. W odpowiedzi na uekawe rozpytywania misjonarza, Caoilte pogrąża się we wspomnieniach i opowiada o dawnych sprawach. Najdawniejsi mieszkańcy, Piktowie, przybyli na wyspę gdzieś około sześciu tysięcy lat przed naszą erą, drogą przez Brytanię z północno-zachodniej Galii. Byli to myśliwi i rybacy, koczownicy i pasterze, wykazywali odwagę w polowaniach, a o ich bogactwie świadczyły stada bydła. Około roku 3000 p.n.e. znajomość rolnictwa zaczęła przenikać do kraju, pojawiają się też nowe sztuki rękodzielnicze, jak garncarstwo, tkactwo, wyrabianie narzędzi z kamienia gładzonego. Potomkowie tych ludzi wznosili ogromne wspólne grobowce z nieciosanego kamienia, zwane megalitami.

Grodziska w irlandii

Ocenia się, że w całym kraju jest od trzydziestu do czterdziestu tysięcy okrągłych grodzisk ziemnych, zwanych w Irlandii „kołami wróżek”. Najprostszą ich formą jest usypany w kształt kręgu wał, otoczony rowem, np. w Grianan of Aileach w hrabstwie Donegal z około 1700 roku p.n.e. Były to typowe refugia, w których w wypadku niebezpieczeństwa chroniła się okoliczna ludność i jej dobytek. Grodziska dochodzą do 130 metrów średnicy, a wiek ich jest bardzo różny: niektóre pochodzą z epoki brązu, ale największa ich ilość przypada na okres między VI a X wiekiem naszej ery. Pod wałami znajdowano często podziemne komory, zapewne używane jako skarbczyki albo kryjówki, do których prowadziły ukryte wejścia i korytarze w formie labiryntu, by zmylić niepożądanych intruzów. Kilka z tych kolistych grodzisk jest pod opieką państwa, ale wszystkie otacza opieka znacznie skuteczniejsza — czci i trwogi, ponieważ „koła wróżek” są uważane za miejsca zamieszkane przez „Małych Ludków”. Do najliczniejszych zabytków megalitycznych należą dolmeny, popularnie zwane „Stołami Olbrzymów” albo „Ołtarzami Druidów”. Zbudowane są one z prostopadle ustawionych podłużnych głazów, które podtrzymują ułożone na nich poziomo płyty skalne, niekiedy znacznych rozmiarów. Płyty te dochodzą do siedmiu metrów długości, pięciu szerokości i dwóch grubości.

Handel i przemysł

Z rzeką Liffey łączą się kanały: Wielki i Królewski, którymi do nabrzeży w Dublinie docierają towary z centralnej równiny. Z Dublina też daleko na zachód aż do rzeki Shannon, z którą oba kanały Anioła, Tintoretta, El Greco, Rubensa, Van Dycka, Goyi i wielu przedstawicieli szkoły holenderskiej z XVII wieku. W salach malarstwa irlandzkiego jest wspaniała kolekcja obrazów jednego z największych malarzy portretowych XIX wieku, Johna Butlera Yeatsa (1839—1922). Muzeum Narodowe przy ulicy Kildare szczyci się eksponatami reprezentującymi wszystkie epoki od kamiennej do średniowiecza. Ciekawe są zwłaszcza przepyszne złote ozdoby z epoki brązu i łódź długości 17 metrów, sporządzona z wydrążonego pnia drzewa, odnaleziona w hrabstwie Galway — jeden z największych tego typu zabytków w Europie. Niedawno otworzono tutaj specjalny dział poświęcony latom walki o wolność od 1893 do 1921. Są tu mundury, insygnia, odznaki, broń, listy niektórych przywódców Powstania Wielkanocnego, przedmioty wykonane przez powstańców w więzieniu i piękny sztandar z pługiem i gwiazdami, który powiewał podczas powstania na gmachu Hotelu Imperiał. W miejscowości Sandycove na południowy wschód od miasta, jest muzeum Jamesa Joyce’a, otworzone w roku 1962 dzięki staraniom wydawcy Ulissessa. Umieszczono je w Wieży Martello, o której mowa w utworze. W wieży tej Joyce mieszkał przez pewien czas. Muzeum zawiera ponadto kolekcję pierwszych wydań, listy, fotografie, osobiste pamiątki i maskę pośmiertną wielkiego pisarza.

Hrabstwo leitrim

Granice hrabstw Sligo i Donegal zbiegają się na wybrzeżu tak blisko, że hrabstwo Leitrim — długi, wąski skrawek lądu, ciągnący się od południowego wschodu na północny zachód — rozporządza dostępem do morza szerokości zaledwie dwóch i pół kilometra, W hrabstwie tym zatrzymamy się tylko na chwilę, by przypomnieć, że na jego obszarze, koło wioski Dromahair, stoi zamek Breffni — dziś nędzna ruina — który niegdyś odegrał fatalną rolę w historii Irlandii. Z tego zamku, podówczas silnej, ufortyfikowanej twierdzy, ucieka z Dermotem MacMurrough, królem Leinsteru, młoda kobieta, która była żoną Tiernana 0’Rourke, a której piękność i losy przyniosły jej przydomek „Irlandzkiej Heleny”. Dermot, którego jego właśni wasale zdetronizowali za „ukradzenie żony”, zbiegł do Anglii i szukał pomocy u Henryka II. Formalnie Henryk odmówił mu udzielenia pomocy, ale z dyplomatyczną przebiegłością zezwolił swoim rycerzom, jeśli by chcieli, wyprawić się do Irlandii. Dość liczna grupa baronów wyprawiła się z południowej Walii na poszukiwanie przygód i zdobycie sobie włości. Wylądowali na południowo-wschodnich krańcach Irlandii w maju 11 69 roku.

Hrabstwo limerick

Przeważają w tym hrabstwie okolice niskie, pagórkowate, z żyzną Złotą Doliną na wschodzie. Na zachodzie i wschodzie pagórki przekształcają się w wyższe wzniesienia, a od południa wkraczają góry Galties. Strumienie i rzeki — największa Maigue — zapraszają wędkarzy na bogaty połów. Historycznie i ekonomicznie nad całą tą okolicą dominuje stolica hrabstwa, nosząca taką samą nazwę — Limerick. Miasto liczy 57 tysięcy mieszkańców. (Następne z kolei pod względem wielkości miasto w hrabstwie, Newcastle West, ma tylko trzy tysiące). Limerick powstał na miejscu bardzo dawnego osiedla, chociaż historia jego zaczyna się dopiero w połowie IX wieku, kiedy to Duńczycy ufortyfikowali tę miejscowość i czynili z niej wypady rabunkowe w głąb lądu, dopóki ich ostatecznie nie wyparł król Brian Boru. Dwieście lat później miasto zdobyli najeźdźcy anglo-norrnanscy. Wzmocnili oni i rozbudowali mury otaczające miasto, rozwinął się handel, rozrost się port. W rezultacie w Limerick przeważał żywioł angielski do tego stopnia, że gdy armia Cromwella stanęła u jego wrót, oficerowie miejskiego garnizonu otworzyli bramy miasta. Ale gdy w roku 1690 król angielski Wilhelm Orański chciał zająć Limerick, natrafił na inne nastroje. Resztki wojsk irlandzkich, rozbitych w bitwie nad Boyne na północ od Dublina, schroniły się aż w Limerick. Król Wilhelm podstąpił pod miasto z liczną armią, ale musiał czekać, aż nadciągnie jeszcze artyleria. Wówczas oddział wojsk irlandzkich pod wodzą pułkownika Sarsfielda wymknął się pod osłoną nocy z miasta i urządziwszy zasadzkę, rozbił angielską artylerię pod Ballyneety, 20 kilometrów na południe od Limerick. Kiedy wreszcie król Wilhelm przystąpił do oblężenia, jego żołnierze wdarli się na mury i doszli aż do rynku. W tym krytycznym momencie mieszkańcy miasta, na równi mężczyźni i kobiety, wmieszali się do bitwy. Nie szczędząc własnego życia, wypędzili Anglików z miasta.

  • Rodzaje zakrzepicy

    Widoczne żyły – w tym widoczne żyły na nogach, a także duszność, czy kołatanie serca mogą być związane z występowaniem w organizmie choroby zwanej zakrzepicą krwi. Jej konsekwencją może być zator serca, czy zakrzepica płucna, jak również zapalenie żył w nodze.Read More »
  • Hiszpania

    To jest bardzo porywające wędrować po świecie i poznawać nowe rzeczy. Ludzie lubią oglądać zabytki i zdobywać wiedzę przebywając w historycznych miejscach. Także podróżowanie daje przyjemność wypoczynku wprawiając w dobry nastrój. To hobby większości ludzi. Jeśli też szukasz ciekawego miejsca to tutaj jest mała sugestia. Wybierz Hiszpanię aby zwiedzać w pełnej kulturze. Przez zwiedzanie pełne …Read More »
  • Ubezpieczenia

    Ubezpieczenie w podróży jest koniecznością, czy udać się do podróży służbowej lub w podróż dla przyjemności. Jeśli uważasz, że to marnotrawstwo pieniędzy, pomyśl jeszcze raz. Wystarczy wyobrazić sobie siebie w sytuacji, kiedy traci się wszystkie swoje pieniądze, a nie znasz nikogo, kto mógłby ci pomóc. Będąc w obcym kraju dodaje zniewagę szkody. Większość ludzi podróżuje …Read More »